niedziela, 19 lipca, 2026

Pieniądze w branży turystycznej

Z roku na rok coraz chętniej i coraz więcej wydajemy na wakacje. Obecnie szacuje się, że biur podróży i agencji turystycznych jest w Polsce około 5000. (najwięcej w mazowieckim, małopolskim i śląskim, najmniej w lubuskim, świętokrzyskim, opolskim i lubelskim – te rynki mają więc dobre możliwości rozwoju).

Prowadzenie agencji turystycznej, to innymi słowy, pośredniczenie w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych na rzecz organizatorów turystyki posiadających wpis do rejestru, lub na rzecz innych usługodawców posiadających siedzibę w kraju. Przy takiej działalności NIE jest wymagane uzyskanie wpisu do wspomnianego wyżej rejestru organizatorów turystyki. Działalność agencji nie wymaga również wykupu ubezpieczenia.

Agencja turystyczna wykonuje zlecenia na rzecz organizatorów turystycznych posiadających wpis do rejestru. Działalność wykonywana jest na podstawie umowy agencyjnej a zyski czerpie z ustalonych między touroperatorem a sobą prowizji.

Rozróżnijmy podstawowe formy w jakich prowadzić możemy biznes w zakresie biura podróży i organizacji wyjazdów turystycznych. Trzy możliwości to:

– organizator usług turystycznych
– pośrednik turystyczny
– agent turystyczny

Zarówno założenie biura turystycznego (czyli bycie organizatorem usług turystycznych) oraz biuro pośrednictwa turystycznego wymaga uzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności oraz wpisu do rejestru organizatorów turystyki i pośredników turystycznych, którego dokonuje marszałek.

Aby uzyskać wpis (koszt 514 zł) , przedsiębiorca musi spełnić kilka wymogów formalnych:

– niekaralność (w zakresie przestępstw przeciwko zdrowiu i życiu, wiarygodności dokumentów, mienia oraz przeciwko obrotowi gospodarczemu)
– odpowiednie doświadczenie
– umowa gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej bądź umowę ubezpieczenia na rzecz klientów (najtańszą opcją przy rozpoczęciu działalności jest gwarancja bankowa – ok. 4500 Euro; ubezpieczyciele niechętnie bowiem udzielają gwarancji nowo otwieranym firmom i jest dla nowego biznesu znacznie bardziej kosztowne – dokładne kwoty gwarancji opisane są w Rozporządzeniu Ministra Finansów w sprawie minimalnej wysokości sumy gwarancji bankowej i ubezpieczeniowej wymaganej w związku z działalnością prowadzoną przez organizatorów turystyki i pośredników turystycznych z dnia z dnia 24 listopada 2003 r.)

Pod pojęciem odpowiedniego doświadczenia, Ustawa o Usługach Turystycznych rozumie:

– 1 rok praktyki w obsłudze turystów i ukończone studia wyższe z zakresu turystyki i rekreacji, prawa, ekonomii, zarządzania i marketingu,
– 2 lata praktyki w obsłudze turystów i ukończoną szkołę średnią z zakresu obsługi turystów lub ukończone studia wyższe inne niż wymienione powyżej,
– 4 lata praktyki w obsłudze turystów i ukończoną szkołę średnią inną niż wymieniona powyżej,
– 6 lat praktyki w obsłudze turystów, w pozostałych przypadkach.

Jak więc widać, zarówno prostsze jak i tańsze jest uruchomienie działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia agencji turystycznej.

Prowadząc agencję podróży można nie tylko pośredniczyć w sprzedaży wycieczek i wyjazdów urlopowych ale również czerpać dodatkowe zyski z pośredniczenia w sprzedaży biletów kolejowych, lotniczych, autobusowych, noclegów w hotelach i pensjonatach oraz ubezpieczeń.

Turystyka w Warszawie

W ubiegłym roku w Warszawie odnotowano 9,6 mln przyjazdów turystów, w tym 2,7 mln cudzoziemców. Uwzględniając wizyty bez noclegów, liczba odwiedzających stolicę przekroczyła 20 mln – wynika z danych „Turystyka w Warszawie. Raport 2016”.

Wśród obcokrajowców najliczniejszą grupę stanowili Brytyjczycy (12 proc.), Niemcy (11 proc.) oraz Francuzi (7 proc.). Średnia kwota wydatków podczas pobytu w stolicy wyniosła 739 zł. Krajowi turyści zostawili tu średnio 402 zł, natomiast zagraniczni ponad trzykrotnie więcej, bo aż 1482 zł.

Według polskich turystów największymi atrakcjami turystycznymi w stolicy są: Muzeum Powstania Warszawskiego (wskazało na nie 34 proc. badanych), Stare Miasto (26 proc.) i Muzeum Łazienki Królewskie (18 proc.). Natomiast obcokrajowcom najbardziej podobało się kolejno: Stare Miasto (48 proc.), Pałac Kultury i Nauki (16 proc.) oraz Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN (13 proc.).

Profesjonalne oprowadzanie po Stolicy najlepiej zoroganizuje dobry licencjonowany przewodnik po Warszawie.

Biznes w Polsce

Jednoosobowa działalność gospodarcza jest z pewnością dużym wyzwaniem dla każdego młodego przedsiębiorcy. Niezależność jaką ona daje wiąże się z wysokim ryzykiem, wymaga wykazania się odwagą przy podejmowaniu strategicznych decyzji. Już na wstępie przedsiębiorca musi wykazać się wiedzą z zakresu opodatkowania dochodów, finansowania przedsięwzięcia jak i tworzenia zaplecza dla własnej firmy.

Mało kto zdaje sobie sprawę, że po pierwszym roku prowadzonej działalności gospodarczej 1/4 jdg zawiesza lub likwiduje swoją działalność.

Jednoosobowa działalność gospodarcza jest najprostszą forma prowadzenia własnego przedsiębiorstwa, jej rejestracja w CEIDG jest darmowa. Można ją zarejestrować przez internet - wymóg posiadania konta ePUAP, lub autoryzując rejestrację odwiedzając najbliższy urząd gminy lub miasta. Forma jednoosobowej działalności gospodarczej nie wymaga tworzenia kapitału na start przedsiębiorstwa.

Zalety:

  • brak kosztów założenia działalności gospodarczej,
  • brak wymogów tworzenia kapitału przedsiębiorstwa,
  • elastyczność w otwieraniu, zawieszaniu i likwidacji działalności gospodarczej,
  • możliwość optymalizacji podatkowej poprzez wybór formy opłacania podatków,
  • niskie koszty obsługi księgowej,
  • ograniczone obowiązki sprawozdawcze.

Wady:

  • odpowiedzialność całym majątkiem za zobowiązania,
  • obowiązek odprowadzania składek na ubezpieczenia do ZUS,
  • konieczność podstawowej znajomości przepisów związanych z opodatkowaniem.

Przedsiębiorcy muszą prowadzić dokumentację rachunkową, w skład której wchodzą: faktury, rachunki, ewidencje. Jedynym wyjątkiem są firmy, które wybiorą kartę podatkową - w ich przypadku taka dokumentacja nie jest potrzebna, ponieważ kwotę podatku na dany rok podatkowy ustala im naczelnik właściwego urzędu skarbowego.

Pozostali przedsiębiorcy mogą prowadzić księgowość w formie:

  • uproszczonej – w podatkowej księdze przychodów i rozchodów lub w ewidencji przychodów przy ryczałcie
  • pełnej – w księgach rachunkowych.

Pamiętaj! Możesz zlecić prowadzić księgowości zewnętrznemu podmiotowi, na przykład biuru rachunkowemu.

Przedsiębiorcy mogą wykorzystywać w działalności gospodarczej rachunek firmowy lub swój rachunek prywatny - musi to jednak być rachunek, który ma tylko jednego posiadacza.

Rachunek bankowy jest tym ważniejszy, że nie każdą transakcję można przeprowadzić gotówką. Zgodnie z przepisami przedsiębiorca nie może dokonywać płatności gotówkowych jeśli:

  • stroną transakcji jest inny przedsiębiorca
  • jednorazowa wartość transakcji przekracza równowartość 15 tys. zł, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności.

Jeśli dokonujesz takich transakcji, musisz mieć rachunek bankowy. Będziesz go też potrzebować żeby opłacać podatku lub składki ZUS – tu wyjątkiem są mikroprzedsiębiorcy (czyli firmy, które co najmniej w jednym z dwóch ostatnich lat obrotowych zatrudniały mniej niż 10 pracowników i osiągnęły roczny obrót netto nieprzekraczający 2 milionów euro) – oni mogą opłacać składki ZUS i podatki na poczcie.

Rachunek firmowy (a nie prywatny) będzie ci potrzebny jeśli:

  • jesteś podatnikiem VAT – tylko numery firmowych rachunków bankowych są publikowane w Wykazie podatników VAT, czyli na Białej liście podatników VAT
  • dokonujesz transakcji z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności.

Obywatele państw członkowskich Unii Europejskiej oraz Europejskiego Obszaru Gospodarczego, którzy chcą wykonywać w Polsce działalność gospodarczą, mogą:

  • założyć w Polsce własną firmę jednoosobową lub dowolną spółkę handlową
  • świadczyć transgranicznie usługi – bez rejestrowania działalności w Polsce
  • założyć w Polsce oddział lub przedstawicielstwo.

Państwami członkowskimi UE są: Austria, Belgia, Bułgaria, Chorwacja, Cypr, Czechy, Dania, Estonia, Finlandia, Francja, Grecja, Hiszpania, Holandia, Irlandia, Litwa, Luksemburg, Łotwa, Malta, Niemcy, Polska, Portugalia, Rumunia, Słowenia, Słowacja, Szwecja, Węgry, Włochy.

Państwami członkowskimi Europejskiego Obszaru Gospodarczego, poza państwami członkowskimi UE, są Norwegia, Islandia, Liechtenstein.

Własną firmę, dowolną spółkę handlową, oddział lub przedstawicielstwo mogą założyć w Polsce, także obywatele USA oraz Konfederacji Szwajcarskiej.

Umowy międzynarodowe Traktat o stosunkach handlowych i gospodarczych między Rzecząpospolitą Polską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki, sporządzony w Waszyngtonie dnia 21 marca 1990 r. oraz Umowa między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób umożliwiają zakładanie działalności gospodarczej przez obywateli Stanów Zjednoczonych Ameryki i Konfederacji Szwajcarskiej na takich samych zasadach, jak obywatele polscy.

Obywatele państw, które nie należą do Unii Europejskiej i Europejskiego Obszaru Gospodarczego mogą:

  • założyć w Polsce własną firmę jednoosobową lub dowolną spółkę handlową, jeżeli mają tytuł pobytowy, który do tego uprawnia
  • założyć w Polsce spółkę komandytową, komandytowo-akcyjną, z ograniczoną odpowiedzialnością, prostą spółkę akcyjną i spółkę akcyjną
  • przystępować do spółki komandytowej, komandytowo-akcyjnej, z ograniczoną odpowiedzialnością, prostej spółki akcyjnej i spółki akcyjną oraz nabywać i obejmować udziały lub akcje w tych spółkach
  • założyć w Polsce oddział przedsiębiorcy zagranicznego, jeżeli ratyfikowane umowy międzynarodowe podpisane z Polską nie wykluczają takiej możliwości.

Wykaz ratyfikowanych umów międzynarodowych można znaleźć na stronie Internetowej Bazy Traktatów, prowadzonej przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *