środa, 22 maja, 2024

Ulga sponsoringowa – korzyści podatkowe

Wprowadzona ulga dla wspierających sport, kulturę i edukację jest atrakcyjnym instrumentem umożliwiającym podatnikom podejmowanie działań marketingowych, promocyjnych, biznesowych oraz wsparcie działalności istotnej dla społeczeństwa, przy jednoczesnym korzystaniu z preferencji podatkowej. Odpowiednie ukształtowanie procesów w firmie oraz znajomość przepisów mogą pozwolić na znaczne oszczędności podatkowe.

Czego dotyczy ulga?

Ulga sponsoringowa została uregulowana w art. 18ee ustawy o CIT oraz art. 26ha ustawy o PIT. Zgodnie z tymi przepisami podatnik, który prowadzi działalność gospodarczą oraz osiąga przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych może odliczyć od podstawy opodatkowania kwotę stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność:

  1. sportową,
  2. kulturalną w rozumieniu ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej,
  3. wspierającą szkolnictwo wyższe i naukę

Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych (kwoty dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej w przypadku podatników PIT). Ponadto ponoszone koszty nie mogą zostać zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Ulgę rozlicza się w następnym roku podatkowym poprzez wypełnienie specjalnego formularza będącego załącznikiem do rocznej deklaracji rozliczeniowej CIT/PIT.

Koszty poniesione na działalność sportową

Ulga sponsoringowa jest preferencją podatkową, dlatego korzystanie z niej zostało ograniczone przez ustawodawcę. W przypadku wspierania działalności sportowej preferencja obejmuje wydatki na finansowanie klubu sportowego niedziałającego w celu osiągnięcia zysku, ponoszone na realizację następujących celów wpływających na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków klubu sportowego lub zwiększających dostępność społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez ten klub:

  1. realizację programów szkolenia sportowego,
  2. zakup sprzętu sportowego,
  3. pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach,
  4. pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego,
  5. sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej

Zatem nie każde wsparcie klubu będzie wiązało się z możliwością skorzystania z preferencji.

Kolejne wydatki objęte ulgą to wydatki na stypendium sportowe, czyli jednostronne, bezzwrotne świadczenie pieniężne, które jest przyznawane przez jednostki samorządu terytorialnego, ministra właściwego do spraw kultury fizycznej, organizacje pożytku publicznego lub kluby sportowe, za osiągnięcie określonego wyniku sportowego lub umożliwiające przygotowanie się do imprezy sportowej.

Ostatni wydatek na działalność sportową umożliwiający skorzystanie z ulgi to finansowanie imprezy sportowej niebędącej imprezą masową, zgodnie z odrębnymi przepisami. Jeżeli więc podatnik, chciałby zareklamować się na takiej imprezie i ponieść w związku z tym wydatek to mógłby go odliczyć 1,5 krotnie.

Koszty poniesione na działalność kulturalną

W przypadku działalności kulturalnej ulga został ograniczona podmiotowo do wydatków ponoszonych na finansowanie zarejestrowanych instytucji kultury oraz działalności kulturalnej realizowanej przez uczelnie artystyczne i publiczne szkoły artystyczne. Wszelkie wydatki przedsiębiorcy, niezależnie od ich charakteru, ponoszone na finansowanie ww. instytucji mogą korzystać z preferencji. W dużej części będą to wydatki związane z marketingiem oraz promocją. Dodatkowo podatnicy mogą wykorzystywać fakt wspierania takich instytucji w działaniach PRowych. W przypadku działalności kulturalnej ulga ma bardzo szerokie zastosowanie.

Koszty poniesione na działalność wspierającą szkolnictwo wyższe

W tym przypadku podatnicy mają różne drogi na skorzystanie z preferencji. W celu skorzystania z ulgi konieczne jest zawarcie umowy z uczelnią.

W ramach pierwszej drogi, uldze podlegają wydatki na finansowanie stypendiów, przez co podatnik może pełnić funkcję mecenasa nauki i wykorzystywać ten fakt w działalności marketingowej. Ponadto często negocjuje z uczelnią możliwość ekspozycji na uczelni co wpływa na pozyskiwanie pracowników z rynku i budowanie wartości marki.

Drugi katalog wydatków to finansowanie staży i praktyk zawodowych, dzięki czemu podatnicy mogą pozyskać pracownika, a jego koszty rozliczyć w ramach ulgi.

Ostatni katalog wydatków objętych preferencją to wydatki na rozwój pracowników i finansowanie różnego rodzaju studiów podyplomowych, dualnych czy specjalnych. Taki rodzaj wydatków często występuje u pracowników, głównie z uwagi na potrzebę rozwijania kompetencji pracowników, zwiększenie motywacji oraz zwiększenie katalogu benefitów pracowniczych. Biorąc pod uwagę korzyści wynikające z ulgi podatnicy powinni przeanalizować oferowane możliwości rozwoju pracowników w postaci szkoleń, kursów etc., ponieważ zmiana podejścia może prowadzić do dużych benefitów podatkowych.

Autor: Robert Nogacki, partner zarządzający Kancelarii Prawnej Skarbiec specjalizującej się w doradztwie prawnym, podatkowym oraz strategicznym dla przedsiębiorców

Biznes w Polsce

Jak zgodnie z przepisami definiowana jest jednoosobowa działalność gospodarcza? Szukając odpowiedniej definicji należy zajrzeć do kilku aktów prawnych, m.in. ustawy o podatku dochodowym, ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz Ordynacji podatkowej. Zapisy jakie się w nich znajdują są w pewnej mierze do siebie podobne.

Zgodnie z nimi działalnością gospodarczą jest działalność zarobkowa, wykonywana we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie wynikają m.in. z umowy o pracę, o dzieło, zlecenia, najmu czy sprzedaży praw autorskich.

Szczególnie wiele problemów przysparza określenie momentu, kiedy działalność zaczyna być ciągła i zorganizowana. Za ciągłość uznaje się nieprzypadkowe, regularne (a nie jednorazowe lub incydentalne) działania.

Z kolei działalność zorganizowana wiąże się z wykonywaniem szeregu następujących po sobie i powiązanych czynności, które mają na celu osiągnięcia zysku. Istotny jest tu fakt, że działalność wcale nie musi przynosić dochodu – decydujące może być, że jest tylko prowadzona w tym celu.

Przedsiębiorcami prowadzącymi we własnym imieniu działalność gospodarczą lub zawodową są: osoby fizyczne, osoby prawne i jednostki organizacyjne niebędące osobami prawnymi, którym odrębne ustawy przyznają zdolność prawną. Za przedsiębiorców należy także uznać wspólników spółek cywilnych w zakresie wykonywanej przez nich działalności.

Wszyscy przedsiębiorcy podlegają wpisowi do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) bądź do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (KRS).

Centralna Ewidencja i Informacja o Działalności Gospodarczej (w skrócie CEIDG) jest spisem przedsiębiorców, będących osobami fizycznymi, działających na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Spis prowadzony jest od 1 lipca 2011 r. w systemie teleinformatycznym przez ministra właściwego do spraw gospodarki na podstawie przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Rejestracja w CEIDG jest wolna od opłat.

W przypadku wyboru działalności w formie spółki osobowej albo kapitałowej rejestracji dokonuje się w Krajowym Rejestrze Sądowym, prowadzonym przez sądy rejonowe właściwe ze względu na siedzibę tworzonej spółki.

Warunki podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej przez osoby fizyczne na terenie Rzeczypospolitej Polskiej regulują przepisy ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy (DZ.U. z 2018 r., poz.647).

Osoby zagraniczne z państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz osoby zagraniczne z państw niebędących stronami umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, które mogą korzystać ze swobody przedsiębiorczości na podstawie umów zawartych przez te państwa ze Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, mogą podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na takich samych zasadach jak obywatele polscy.

Na takich samych zasadach jak obywatele polscy mogą podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej także obywatele innych państw, którzy otrzymali m.in. zezwolenie na osiedlenie się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zgodę na pobyt tolerowany, status uchodźcy nadany w Rzeczypospolitej Polskiej lub korzystają z ochrony czasowej na jej terytorium.

Zasady podejmowania i prowadzenia działalności gospodarczej uregulowane zostały w Ustawie o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy w której zawarte zostały przepisy związane z podejmowaniem, prowadzeniem, zawieszaniem i zamykaniem działalności gospodarczej.

W Polsce obowiązuje zasada swobody podejmowania działalności gospodarczej. Oznacza, że każdy, na równych prawach, ma prawo podjąć działalność gospodarczą według swojego wyboru.

Zasada wolności gospodarczej zawiera jednak ograniczenia podmiotowe (odnoszące się do tego, kto może podejmować działalność gospodarczą) oraz przedmiotowe (dotyczące warunków, które muszą zostać spełnione dla prowadzenia danej działalności).

Najpopularniejszymi formami prowadzenia działalności są indywidualna działalność gospodarcza oraz spółki handlowe, w szczególności spółka z ograniczoną odpowiedzialnością oraz spółka jawna.

Tworzenie, organizację, funkcjonowanie, rozwiązywanie, łączenie, podział i przekształcanie spółek handlowych reguluje Kodeks Spółek Handlowych.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *